Kategoria: x-lektury

Jak zostać ekspertem

  1. Wysuń się na czoło, analizuj nowatorskie trendy i możliwości.
  2. Zadawaj pozornie głupie pytania.
  3. Poznaj siebie i swoje talenty.
  4. Ciągle się ucz.
  5. Dbaj o zdrowie.
  6. Wychodź naprzeciw niezwykłym doświadczeniom.
  7. Nie zniechęcaj się.
  8. Poznawaj nowe technologie.
  9. Wyszukaj swoją niszę.
  10. Podążaj za pieniędzmi (żaden pomysł nie będzie miał znaczenia, jeśli nie będzie przynosił pieniędzy).

Keith Ferrazzi, Tahl Raz „Nigdy nie jedz sam, czyli sekrety sukcesów w biznesie” (220-224)

Pierścień

Była dziewczyna, był chłopiec, kochali się. Chłopiec dał pierścień dziewczynie. Szli górami wysokimi. Z lewej skała, z prawej przepaść głęboka, ścieżka wąska. Dziewczyna oparła rękę o skałę, pierścionek się zsunął, potoczył po ścieżce i wpadł w przepaść. Żal było dziewczynie pierścionka, żal było chłopcu dziewczyny. Ścieżkami kozic zbiegł na sam dół wąwozu, gdzie strumień płynął, gdzie kamienie zmielone przez wodę, jak ziarna leżą. Szukał uparcie, cierpliwie. Szukał rok, szukał drugi, szukał trzeci…

(…)

… Szukał wiele lat. Wąwóz duży, pierścień mały. Wreszcie znalazł, bo kto szuka uparcie, ten znajdzie. Zaniósł pierścień do domu dziewczyny. Czekała na niego, ale siwa już była i przygarbiona. Z żalem powiedziała do chłopca: „Cóż nam teraz po pierścieniu, kiedy życie jak strumień popłynęło do dalekiego morza, kiedy w źródle czasu niewiele już wody zostało”. Tak mówiła i wkładała powoli pierścień na palec. Kiedy włożyła, pomłodnieli nagle oboje – on i ona. Patrzy chłopiec na dziewczynę, na jej wargi czerwone jak pęknięty owoc granatu, na jej włosy czarne jak skrzydło kruka na śniegu.

(…)

Kto szuka wytrwale, ten nie tylko znajduje, ale jeszcze los mu w nagrodę godziny cofa na zegarze.

Kto zgadnie, skąd pochodzi powyższy cytat?

Muszę wyszorować podłogę w łazience

Często się zdarza, że kiedy prowadzę zajęcia na uniwersytecie, zanim zacznę wykład lub tuż po nim, jakiś student zbiera się na odwagę, żeby do mnie podejść. Stoi i, bezskutecznie oczekując, że to może ja coś do niego zagadam, nerwowo sam zaczyna: „Witam, nazywam się tak i tak, twój wykład był niesamowity”. Zwykle wtedy pytam, co wyniósł z tych zajęć albo jakie ma zdanie na temat tego, o czym właśnie mówiłem. Zbyt często słyszę komentarze typu: „Och, nie wiem…” czy „Po prostu uważam, że to, o czym pan mówił, było niesamowite. Nie sądzę, żebym ja kiedykolwiek osiągnął tyle, co pan…”.

Jest to zachowanie w rodzaju: „z przyjemnością bym z panem porozmawiał, ale muszę wyszorować podłogę w łazience”. Nie chcę być zbyt surowy, jak jednak można rozpoczynać rozmowę, jeżeli nie ma się nic do powiedzenia? Jak można oferować swoje towarzystwo, jeżeli nie pomyśli się wcześniej, czym się wyróżnić, w jaki sposób zwrócić na siebie uwagę, aby nawiązać tę znajomość?

Keith Ferrazzi, Tahl Raz „Nigdy nie jedz sam, czyli sekrety sukcesów w biznesie” (208)

Ludzie się nie zmieniają

Co roku wychodzą setki nowych książek, w których radzi się, w jaki sposób zapewnić sobie lojalność i jak motywować do działania. Niestety, w większości z nich udziela się złych rad. Dzieje się tak, bo ich założenia są błędne. W modzie jest powtarzanie: Wszystko jest nowe! Wszystko jest inne! Biznes się zmienia! Ciągle powstają nowe teorie, technologie i recepty na bycie dobrym przywódcą, ale tak naprawdę ludzie się nie zmieniają.

Dale Carnegie określił sposoby postępowania z bliźnimi ponad sześćdziesiąt lat temu. Zasady te nadal pozostają aktualne i uniwersalne.

Jedynym sposobem dotarcia do innych jest uznanie, że są kimś ważnym, i pomoc, żeby tak właśnie się czuli. Pragnieniem każdej osoby jest bycie kimś ważnym i uznanym.

Nie ma lepszego sposobu niż nieszczędzenie komuś pochwał oraz okazywanie zainteresowania tą osobą i jej misją.

Keith Ferrazzi, Tahl Raz „Nigdy nie jedz sam, czyli sekrety sukcesów w biznesie” (170)