WTS

TAJEMNICDziś zdradzę ci WTS – Wielką Tajemnicę Skuteczności. Świat należy do tych, którzy ją znają i stosują. Pozostałych to frustruje i skłania do działań nieracjonalnych, których głównym motywem jest wyrażanie niechęci do „kasty wtajemniczonych”. Oto Wielka Tajemnica Skuteczności:

To, co robisz, rób nie dlatego, że coś się stało, ale po to, żeby coś się wydarzyło.

Wiśta, wio, łatwo powiedzieć! Już widzę, jak marszczysz czoło i na usta ciśnie ci się argument, że przecież nie wszystko w otaczającej rzeczywistości jest pod naszą kontrolą! Nie zamierzam się kłócić. Wszechświat bez przerwy czymś nas zaskakuje i można zaryzykować twierdzenie, że nasze życie jest w gruncie rzeczy jedną wielką reakcją na to, co nas otacza. Ale… reakcja reakcji nierówna.

Można reagować w tył i w przód, co opisałem w książce „Teraz! Jak już dziś zmienić jutro?”. Reakcja w tył jest działaniem „dlatego, że coś się stało”. Reakcja w przód jest działaniem „po to, żeby coś się wydarzyło”.

A oto trywialny przykład: twoje dziecko poszło do kuchni i nagle słyszysz brzęk tłuczonych talerzy. Reakcja w tył polega na nakrzyczeniu na niesfornego bachora i zmuszeniu go do pozbierania wszystkich okruchów, bo jak nie, to popamięta. Reakcja w przód polega zaś na wspólnym przeanalizowaniu, dlaczego talerze spadły, wyciągnięciu wniosków na przyszłość („nie powinny stać w tym miejscu ” albo „w kuchni nie trenujemy karate”) i pozbieraniu okruchów, żeby nikogo nie zraniły w nogę. Dostrzegasz różnicę? Jedynym skutkiem reakcji w tył jest wzajemne nabzdyczenie. Reakcja w przód służy budowaniu relacji i wspólnemu poszukiwaniu mądrzejszej przyszłości.

Podobnie jest, gdy załatwiasz coś w urzędzie: możesz zbesztać urzędnika, ale możesz też pomóc mu załatwić twoją sprawę. Zapewniam cię, że jeżeli nie robisz jakiegoś przekrętu i nie jesteś kuratorem 150-letniego spadkobiercy warszawskich nieruchomości mieszkającego na Karaibach, to urzędnik z przyjemnością wykaże się przed tobą swoją bezinteresowną mocą sprawczą.

Opanuj reagowanie w przód w prostych, codziennych sytuacjach. Wówczas będziesz gotowy do nauki prereagowania czyli „zaawansowanego knucia”. Jest ono swego rodzaju szachami z rzeczywistością. Starasz się w nich przewidzieć konsekwencje realizacji różnych scenariuszy i wykonujesz taki ruch, który wyzwoli korzystny dla ciebie łańcuch wydarzeń. Pamiętaj, że bardzo często sprytne zagranie w jednym rejonie szachownicy daje ci znaczną przewagę w innym!

Prereagowanie to sztuka, której nie nauczysz się z książek. Musisz nieustannie próbować wpływać na rzeczywistość i obserwować jej reakcje. Tylko w ten sposób zdobędziesz odpowiednią wiedzę i zbudujesz niezbędną intuicję. Ale najpierw zacznij od reagowania w przód. To pierwszy etap na drodze do poznania Wielkiej Tajemnicy Skuteczności.

Powodzenia!

2 thoughts on “WTS

  1. Szczególny przykład wstecznictwa (małe tajemniczki nieskuteczności), to nie tylko „niech popamięta”, ale niech odczuje, jak bardzo urażony został autorytet wielki nasz:
    Wczoraj, przedzierając się rowerowo przez tłumek-zatorek rodzinny (w tym maluch 2-3 lata, oczywiście zjeżdżający sinusoidalnie tam, gdzie nie powinien) słyszę męski głos: „Brzegiem synku, krajem… Czemu ty mnie synku nie słuchasz, no czemu ty mnie nie słuchasz?…”

    (A to „brzegiem” i tak nie jest najgorsze; typowym odruchem rodzicielskim w takich sytuacjach jest „na lewo”, „na prawo” — nawet gdy maluch ma to już perfekt wyćwiczone w domu (w co wątpię) – gdy konieczna jest szybka reakcja, może się zacukać…)

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s