Tag: zarządzanie

Trwała zmiana

Oto 5 rad, jak skutecznie wprowadzać w organizacji pożądane zmiany:

  1. Powiedz ludziom kiedy i dlaczego wprowadzasz zmianę. Powtórz to kilka razy, żeby upewnić się, iż twój komunikat dotarł do odbiorców.
  2. Dokonaj zmiany w mgnieniu oka. Nie przedłużaj niepotrzebnie okresu niepewności i zamieszania.
  3. Spal wszystkie mosty, aby uniemożliwić powrót do starych praktyk. Maksymalnie utrudnij ludziom działanie w poprzedni sposób.
  4. Pozwól ludziom się mylić (na początku). Największą obawą pracowników w obliczu zmian jest strach przed popełnianiem błędów. Nie wyciągaj konsekwencji w przypadku pierwszych kilku pomyłek. Możesz nawet wynagrodzić osobę, która w początkowym okresie popełni szczególnie spektakularny błąd.
  5. Nagradzaj liderów, piętnuj maruderów. Nagradzaj tych, którzy z zaangażowaniem działają w nowy sposób i pomagają innym dostosować się do zmienionych reguł. Piętnuj tych, którzy kontestują zmianę i próbują przywrócić stary porządek.

Na podstawie „Making change stick”.

Biuro i sekretarka

Pamiętaj, że biuro i sekretarka to narzędzia, a nie dekoracja z serialu telewizyjnego.

Biuro powinno być przede wszystkim funkcjonalne, ułatwiające utrzymanie porządku, a nie luksusowe, zaś sekretarka (a jeszcze lepiej asystentka) powinna pomagać w zarządzaniu informacją, a nie skupiać się na parzeniu kawy. Zadziwia mnie, że w wymaganiach dotyczących stanowisk sekretarskich bardzo rzadko występuje „biegłe maszynopisanie”. Potem taka osoba usiłuje prowadzić korespondencję, dziobiąc jednym lub dwoma palcami po klawiaturze (kiedyś już tu pisałem o „dziobakach” :-) ).

Pokarani nagrodami

W 1999 roku Alfie Kohn opublikował ważną książkę „Punished by Rewards”, w której zwrócił uwagę na fakt, iż wszystkie systemy motywacyjne odwracają uwagę pracowników od nieodłącznego sensu, celu, spełnienia i radości towarzyszących aktywności. Płacąc komuś za zrobienie czegoś (lub skupiając jego uwagę na płacy jako głównym czynniku motywującym do pracy), mówisz mu: „Nie angażuj się w to przedsięwzięcie, ponieważ nie ma ono dla ciebie głębszego znaczenia i sensu. Daruj sobie. Zrób to dla pieniędzy.”

[…]

Kohn opisuje ciekawy eksperyment spoza obszaru biznesu. Wzięły w nim udział dwie grupy dzieci, które dostały zabawki do zabawy. Pierwsza grupa po prostu bawiła się zabawkami, natomiast drugą grupę zachęcano do zabawy za pomocą lodów, cukierków i innych łakoci. Po pewnym czasie zaprzestano rozdawania dodatkowych nagród. Dzieci z pierwszej grupy kontynuowały zabawę, podczas gdy dzieci z drugiej grupy przestały bawić się zabawkami, ponieważ ich uwaga była skupiona na nagrodach, a nie na zabawie.

David Maister „Strategy and the Fat Smoker” (110-111)