Tag: przywództwo

Ciało i dusza

Każda firma i każda organizacja ma swoje ciało i swoją duszę. Ciało to jej budynki, wyposażenie, stosowane procedury i kompetencje pracujących w niej ludzi. Dusza to sposób, w jaki ci ludzie wykonują swoje obowiązki, jak odnoszą się do siebie i do osób z zewnątrz (klientów, interesantów, pacjentów).

Zgrzeszyłbym, gdybym narzekał na dobrą wolę i zaangażowanie wychudzonego ciała polskiej służby zdrowia. Ale dusza umiera. Szpital jako organizacja sprawia wrażenie biurokratycznej maszyny „przerabiającej” pacjentów i ich rodziny. Niby każdy lekarz, pielęgniarka i pracownik administracyjny chce ci przychylić nieba, ale w swoim zagonieniu sprawiają wrażenie, jakby ich „klienci” byli jedynie nieco uciążliwym przedmiotem służącym do uprawiania „prawdziwej medycyny”. Pohukiwanie na pacjentów, lekceważenie czasu rodzin nieśmiało polujących na okazję porozmawiania z lekarzem prowadzącym, uniemożliwianie skopiowania dokumentacji medycznej, zrzucanie na rodziny obowiązku wędrowania po krętych korytarzach i cierpliwego wyczekiwania na dostępność Pani Doktor, Pana Ordynatora i Pana Dyrektora w celu dopełnienia skomplikowanych procedur po śmierci bliskiej im osoby – chyba nie o to chodzi.

Oczywiście merytoryczna strona procesu leczenia jest kluczowa dla pacjenta, ale liczy się także ludzka przyjazna twarz i słowo otuchy.

Pamiętaj o tym, idąc do swojej pracy. Nie tylko zrób to, co do ciebie należy, ale postaraj się jeszcze okazać serce. Postaraj się, żeby twoja organizacja potrafiła okazywać serce.

Jak zadawać dobre pytania?

Michael Hyatt przedstawia w swoim blogu atrybuty dobrych pytań, czyli takich, które pozwalają szefowi stać się prawdziwym przywódcą.

  1. Zadawaj pytania otwarte. Odpowiedzią na pytania zamknięte jest „tak” lub „nie”. Zadając pytanie otwarte, masz szansę dowiedzieć się więcej i sprowokować twórczą dyskusję.
  2. Zweryfikuj swoje założenia. Nasze rozumowanie jest zawsze oparte na pewnych założeniach. Zawsze staraj się weryfikować ich prawidłowość i aktualność.
  3. Poznaj obie strony medalu. Najłatwiej jest poprzestać na jednostronnym spojrzeniu na rozważaną sprawę, ale zwykle jest to jedynie połowa prawdy. Dołóż wszelkich starań, żeby poznać pozostałe fakty składające się na obiektywny obraz rzeczywistości.
  4. Zadawaj pytania uściślające. Nie wydawaj sądów przedwcześnie. Przed wyrobieniem sobie opinii i podjęciem związanych z tym decyzji postaraj się dotrzeć do sedna sprawy. Być może jest też jakieś drugie dno.
  5. Bądź odporny na ciszę. Większość ludzi czuje się nieswojo, gdy zapada „taka krępująca cisza”. Zamknij wówczas usta, otwórz oczy i słuchaj. Inni zapełnią tę ciszę i niejednokrotnie dowiesz się wtedy takich rzeczy, których w innej sytuacji nigdy byś od nich nie wyciągnął.
  6. Pomóż innym określić ich własne poglądy. Możesz oczywiście mówić podwładnym, jaki powinien być ich stosunek do różnych spraw, ale skuteczniejszą metodą osiągnięcia tego celu jest zadawanie pytań pozwalających im samodzielnie wypracować własne stanowisko. Jeśli coś poszło nie tak, zamiast wygłoszonej groźnym głosem tyrady na temat obowiązujących w firmie procedur postępowania, zadaj winowajcy pytanie „Jaką naukę na przyszłość powinniśmy wyciągnąć z tego wydarzenia?”
  7. Odróżniaj fakty od spekulacji. W komunikacji międzyludzkiej często zaciera się różnica pomiędzy tym, co wiemy na pewno, a tym, co tylko nam się wydaje, że wiemy. Staraj się nie dopuszczać do takich sytuacji i dociekaj, na czym twój rozmówca opiera swoje twierdzenia („Czy jesteś tego pewien”, „Skąd to wiesz?”, „Gdzie mogę znaleźć potwierdzające to dane źródłowe?” itp.).

Motywacja programistów

10 rad, jak motywować do wydajnej pracy programistów komputerowych – tych z gatunku maniaków, chodzących w strojach, którym daleko jest do elegancji, a nie gogusiów w najmodniejszych garniturach, koszulach i krawatach.

  1. Programiści są ciekawi nowych rzeczy. Pozwól im zaspakajać tę niepowstrzymaną chęć nauki.
  2. Programiści lubią być samowystarczalni. Pozwól im samodzielnie rozwiązywać problemy.
  3. Programiści są kreatywni, nawet jeśli nie zdają sobie z tego sprawy. Daj im szansę wykazać się.
  4. Programiści potrzebują narzędzi. Bardzo dobrych narzędzi. Daj im więcej niż potrzebują.
  5. Programiści lubią samotność, ale lubią też współpracę. Zapewnij im wyważone środowisko pracy.
  6. Programiści lubią darmowe gadżety, koszulki, jedzenie, napoje, akcesoria biurowe itp. Nie żałuj im, bo zasługują na to, żeby o nich dbać i zdają sobie z tego sprawę.
  7. Programiści lubią panować nie tylko nad komputerami, ale i nad sytuacją – inaczej stają się niespokojni. Planuj przedsięwzięcia, zapoznawaj z planami programistów i wspólnie z nimi je realizuj.
  8. Programiści lubią być doceniani. Chwal ich wtedy, kiedy na to zasługują. Są wyczuleni na fałsz i nieszczere poklepywanie po plecach.
  9. Programiści cenią wolność. Wiele firm wprowadza ograniczenia, które tak naprawdę nie mają znaczenia dla ich powodzenia w biznesie. Pozwól programistom chodzić na bosaka i pojawiać się w pracy o dziwnych godzinach, a przekonasz się, że w większości przypadków ich wydajność zdecydowanie wzrośnie.
  10. Programiści nie pracują za darmo. Pieniądze to nie wszystko, ale z czegoś trzeba żyć. Wynagradzaj programistów tak, jak na to zasługują.

Na podstawie „Top 10 Ways to Motivate Geeks”.