Efektywna krytyka jest przeciwieństwem wdeptywania kolegi w ziemię. Krytykujący i krytykowany odniosą z niej największą korzyść wtedy, gdy krytykujący:

1. Doceni to, co mu się podoba. W 99% przypadków da się znaleźć większe lub mniejsze pozytywy.
2. Zapyta, z czego wynika przyjęte rozwiązanie, które budzi jego sprzeciw. Czasami występują ograniczenia, o których istnieniu krytykujący nie wie.
3. Skupi się na sprawach istotnych, a nie na drobnych szczegółach, do których zawsze można się przyczepić.
4. Będzie gotowy do przedyskutowania, a nie narzucania sposobu rozwiązania problemu.
5. Zadba o to, żeby jego stanowisko było wyważone i uczciwe.
6. Pozostawi krytykowanemu czas na przemyślenie i podjęcie właściwego działania.

Oczywiście powyższe rady nie dotyczą sytuacji nadzwyczajnych, kiedy nie ma czasu na dyskusje i trzeba czym prędzej gasić pożar.

Na podstawie „6 Tips on Critiquing Without Melting Down”.

Czy wiesz, że angielskie słowo listen (czyli słuchać) składa się z tych samych liter, co silent (czyli milczący)?

Słuchanie nie jest czasem przeznaczonym na obmyślanie najcelniejszej riposty. To okazja do poznania punktu widzenia drugiej osoby i skonfrontowania go z własnymi przekonaniami. Oczywiście zdarzają się takie sytuacje, w których twój rozmówca usiłuje zamienić rozmowę we własny monolog. Zastanów się jednak, czy ty także, zamiast słuchać z uwagą, nie czyhasz na krótką chwilę ciszy, żeby zacząć swój monolog, w żaden sposób niezwiązany z tym, co właśnie usłyszałeś?