1. Pytanie skierowane do audytorium.
2. Zadziwiający fakt lub szokujące dane statystyczne.
3. Retrospektywa lub spojrzenie w przyszłość.
4. Anegdota.
5. Cytat z literatury fachowej.
6. Aforyzm.
7. Analogia przybliżająca słuchaczom temat prezentacji.

Jerry Weissman „Presenting to Win. The Art of Telling Your Story” (84)

1. Modularna. Sekwencja modułów informacyjnych, których kolejność można dowolnie zmieniać.
2. Chronologiczna. Sekwencja modułów informacyjnych uszeregowana zgodnie z ich następstwem czasowym.
3. Fizyczna. Sekwencja modułów informacyjnych uporządkowana zgodnie z ich fizycznym lub geograficznym położeniem.
4. Przestrzenna. Sekwencja modułów informacyjnych przedstawiona zgodnie z odwzorowującym ją modelem przestrzennym.
5. Problem/rozwiązanie. Przedstawienie kolejnych informacji w postaci par: problem, z jakim się mogą spotkać słuchacze, i rozwiązanie proponowane przez prezentera.
6. Zagadnienie/działanie. Przedstawienie kolejnych informacji w postaci par: zagadnienie, z jakim się mogą spotkać słuchacze, i działanie proponowane przez prezentera.
7. Okazja/sposób wykorzystania. Przedstawienie kolejnych informacji w postaci par: okazja, z jaką się mogą spotkać słuchacze, i sposób jej wykorzystania proponowany przez prezentera.
8. Forma/funkcja. Przedstawienie centralnej koncepcji biznesowej, metody lub technologii i wielu wynikających z niej funkcji lub zastosowań.
9. Cechy/korzyści. Przedstawienie szeregu cech wyróżniających produkt lub usługę i odpowiadających tym cechom konkretnych korzyści.
10. Analiza przypadku. Omówienie zastosowania przedstawionych informacji w rzeczywistej sytuacji biznesowej.
11. Zarzut/fałsz. Przedstawienie zarzutu i natychmiastowe obalenie go argumentacją obnażającą jego fałszywość.
12. Porównania. Sekwencja porównań mających na celu wykazanie różnic pomiędzy rozwiązaniem proponowanym przez prezentera a koncepcjami konkurencyjnymi.
13. Tabela. Zastosowanie tabeli 2 na 2 (lub większej) do uporządkowania szeregu złożonych pojęć.
14. Równoległe ścieżki. Przedstawienie podobnych zagadnień w postaci sekwencji analogicznych modułów informacyjnych.
15. Pytania retoryczne. Skupienie uwagi słuchaczy poprzez zadawanie pytań i niezwłoczne udzielanie na nie odpowiedzi.
16. Numeryczna. Przedstawienie luźno powiązanych informacji w postaci wyliczenia.

Jerry Weissman „Presenting to Win. The Art of Telling Your Story” (52-54)

Większość prezentacji pada ofiarą czegoś, co nazywam Pięcioma Grzechami Głównymi:

1. Brak myśli przewodniej. Słuchacze opuszczają prezentację, nie wiedząc, o co tak naprawdę chodziło prowadzącemu.
2. Brak korzyści dla słuchaczy. Słuchacze nie dowiadują się, do czego mogą im się przydać przekazywane informacje.
3. Pokrętność wywodu. Prezenter przedstawia informacje w tak chaotyczny i trudny do ogarnięcia sposób, że słuchacze nie są w stanie podążać za jego tokiem myśli.
4. Zbytnia szczegółowość. Prezentacja zawiera tak wiele nieistotnych szczegółów, że trudno wyłuskać informacje, które są naprawdę ważne.
5. Rozwlekłość. Zbyt długa prezentacja staje się z biegiem czasu tak nudna, że jedyną rzeczą, o jakiej marzą słuchacze, jest to, żeby ich męki czym prędzej się zakończyły.

Jerry Weissman „Presenting to Win. The Art of Telling Your Story” (3-4)