Miesiąc: Październik 2006

Myślewa

Myślewa to myślowa ulewa (po angielsku „brain rain”). Jest metodą uaktywnienia kreatywnych zdolności mózgu, które zwykle śpią sobie smacznie, jeśli nie poświęcisz chwili czasu, żeby je obudzić. A oto, co trzeba w tym celu zrobić:

  • każdego dnia zarezerwuj 10 minut na myślewę;
  • przygotuj kartkę i długopis;
  • wyłącz wszystkie hamulce – niech twoje myśli będą szalone;
  • nie przejmuj się, gdy nic rozsądnego nie przychodzi ci do głowy;
  • co pewien czas przeglądaj to, co wcześniej, podczas takich sesji zanotowałeś – niektóre pomysły wymagają dłuższego okresu inkubacji, jak bigos świąteczny, który musi się „przegryźć”;
  • jeśli masz w głowie pustkę, pomyśl o czymś zabawnym i narysuj to;
  • jeśli utknąłeś, pobaw się skojarzeniami słownymi (myśl –> krople myśli –> deszcz myśli –> ulewa –> myślewa).

TesTeq – Krzysztof Wysocki

Produktywne spotkania – 9 wskazówek

  1. Roześlij program spotkania. Program spotkania powinien zawierać kolejne punkty, które dokładnie wyznaczą jego przebieg. Dzięki temu uczestnicy będą mieli możliwość odpowiednio się przygotować i przewidzieć, jakie informacje mogą być potrzebne podczas dyskusji. Najważniejsze zaś jest to, że program spotkania staje się swego rodzaju kontraktem zawartym przez uczestników: „to są sprawy, którym każdy z nas powinien poświęcić n minut swojego cennego czasu”.
  2. Określ temat przewodni. Spotkanie to nie miejsce, gdzie każdy mówi o tym, co w tej chwili najbardziej leży mu na sercu (no chyba, że właśnie taki jest cel spotkania). Wyraźnie określ, dlaczego się spotykacie, jaka jest rola każdego z uczestników i ujmij to w programie spotkania.
  3. Wyznacz czas rozpoczęcia, zakończenia i przerw, a następnie dbaj o ich przestrzeganie. Nie ma nic gorszego, niż wypełnione paplaniną, dryfujące spotkanie, które ma szansę się skończyć jedynie na skutek zmęczenia prowadzącego. Jako organizator jesteś właścicielem tego przedsięwzięcia, więc wyznacz jego granice i pilnuj ich. W ten sposób okażesz też uczestnikom szacunek, dbając o to, żeby nie marnowali swojego czasu.
  4. Bez prądu. Wymagaj od uczestników wyłączenia komputerów przenośnych, telefonów komórkowych i innych gadżetów elektronicznych, które mogłyby rozpraszać ich uwagę. Albo są na spotkaniu, albo nie.
  5. Zaplanuj udział gości. Nie zamykaj trzydziestu osób w sali na trzy godziny, jeśli dwadzieścia z nich jest zainteresowane jedynie kwestiami, które zostaną poruszone w ostatnich dziesięciu minutach spotkania. W takim przypadku zaznacz w programie, kiedy dana osoba powinna się pojawić i jeśli będziesz trzymał się harmonogramu, wszystko przebiegnie bez zacięć i niepotrzebnego tłoku.
  6. Bądź arbitrem i wyznacz osobę pilnującą czasu. Jeśli możesz, wyznacz osobę, która będzie pilnowała zgodności przebiegu spotkania z zaplanowanym harmonogramem. Uwolniony od tego obowiązku będziesz mógł w pełni poświęcić się prowadzeniu i podsumowywaniu dyskusji, uzgadnianiu stanowisk i doprowadzaniu do konkluzji. I nie wahaj się stwierdzać „W porządku, zostały nam jeszcze trzy minuty na ten punkt programu, więc proszę o zadawanie ostatnich pytań i przechodzimy do kolejnej sprawy.”
  7. Utrzymuj wyznaczony kurs. Nie daj się zbić z pantałyku. Każda kwestia, która nie ma wpływu na główny wątek spotkania i może być rozwiązana poza nim, powinna być niezwłocznie ucięta przez prowadzącego. Gdy tylko uda się coś uzgodnić, przyjąć do wiadomości lub wyznaczyć odpowiedzialnego za realizację zadania, przechodź do następnego punktu programu spotkania.
  8. Utrwal wyniki. Pod koniec spotkania siądź z Menedżerem Projektu, którego spotkanie dotyczyło, oraz z osobą, która sporządzała notatki, i omów nowe projekty, podprojekty i zadania zidentyfikowane w toku dyskusji. Poleć Menedżerowi Projektu sporządzenie listy tych spraw i rozesłanie jej do wszystkich uczestników.
  9. Bądź konsekwentny. Wykorzystaj te z powyższych wskazówek, które pasują do twojego stylu pracy, ale pamiętaj: spotkania nie prowadzą się same. Jeśli chcesz, żeby dobrze służyły twoim ludziom i nie marnowały ich czasu, miej twardą rękę i zawczasu wszystko starannie zaplanuj. Przyzwyczaj swoich współpracowników do tego, że spotkania, które TY organizujesz są „w porządku”, a przekonasz się, że ludzie będą chętniej na nie przychodzili i brali w nich aktywny udział.

Na podstawie tekstu opublikowanego przez Merlina Manna.

Upadek kierowany

Wśród ludzi często obserwuje się lęk przed upadkiem. A przecież upadki zdarzają się nawet najlepszym zawodnikom łyżwiarstwa figurowego; spotykamy się z nimi także w życiu codziennym. Upaść bezboleśnie trzeba umieć. Na czym polega bezbolesny upadek? Jest to upadek kierowany tzn. po znacznym zachwianiu równowagi kierujemy ciało w tę stronę, na której będzie on najmniej złośliwy. Upadając rozluźniamy mięśnie i kulimy się, chowając głowę. Upadek według opisanych wskazówek nie jest groźny. Natomiast unikanie go za wszelką cenę jest często przyczyną upadków bolesnych, wykonywanych w ostatniej chwili, bez przygotowania.

Z.Osiński, W.Starosta, „Łyżwiarstwo szybkie i figurowe”

Delfiny skaczące – właściwie byleco

Czy wiecie, jak tresowane są delfiny w oceanariach, żeby pięknie skakały ponad poprzeczką zawieszoną nad powierzchniową wody? Przecież powiedzieć im, co mają zrobić, nie potrafimy. Same też się niestety nie domyślą, za co mogą dostać nagrodę w postaci smacznej ryby.

W tym przypadku stosuje się metodę nagradzania za „właściwie byleco” i podnoszenia poprzeczki (dosłownie i w przenośni).

Na początku poprzeczkę kładzie się na dnie basenu i nagradza delfina za każdym razem, gdy nad nią przepłynie. To dla niego bułka z masłem, ale zaczyna dostrzegać związek między nowym przedmiotem w basenie a smakołykami. Następnie stopniowo podnosi się w wodzie poprzeczkę i konsekwentnie premiuje tylko przepłynięcia ponad przeszkodą. Po umieszczeniu drążka powyżej powierzchni wody delfin już doskonale wie, co ma zrobić i staje się wykwalifikowanym i zdyscyplinowanym pracownikiem.

Droga do sukcesu wiedzie przez konsekwentne nagradzanie – na początku za „właściwie byleco” – i stopniowe podnoszenie poprzeczki do pożądanego poziomu.

TesTeq – Krzysztof Wysocki

Delfiny drzemiące

DELPHINUS, gdy chce zasypiać, po wierzchu wody pływa, zadrzymawszy, na dno morskie z wolna się spuszcza, tam sobą o dno uderzeniem obudzony, znowu na wierzch wody wypływa, wypłynąwszy zasypia, y znowu na dno puszczony, tymże sposobem ocuca się, a tak w ruchu zażywa spoczynku.

Benedykt Chmielowski, „Nowe Ateny albo Akademia wszelkiej Sciencyi pełna”

Szczeble zarządzania – wersja drobiowa

Obserwując zachowanie się poszczególnych kur w kurniku przekonamy się, że niższe rangą kury są dziobane i ustępują miejsca wyższym rangą. W idealnym wypadku występuje jednoszeregowa lista rang, na początku której stoi nadkura dziobiąca wszystkie inne, z kolei te, które są w środku listy, dziobią niższe rangą, respektują zaś wyżej postawione. Na końcu znajduje się kura kopciuszek, która musi ustępować wszystkim.

Adolf Remane, „Swoiste drogi kręgowców”

Wykonanie

Wykonanie jest piątą, wieńczącą cały proces GTD fazą zajmowania się sprawami. W ramach tej fazy postępuj zgodnie z następującymi regułami:

  • Działania do wykonania w danej chwili wybieraj, uwzględniając zasoby, jakimi dysponujesz (kontekst), dostępny czas, dostępną energię wewnętrzną i ważność poszczególnych zamierzeń.
  • Zachowuj elastyczność poprzez utrzymywanie i przeglądanie systemu przypominania o sprawach obejmującego całokształt twojego życia. Pozwoli ci to ufać swojej intuicji podczas decydowania o wyborze konkretnego działania do wykonania w danej chwili.
  • Zapewnij sobie komfort ufania intuicji poprzez regularne skupianie uwagi na priorytetach działań, które podejmujesz („Co zyskuję robiąc teraz X zamiast Y?”) Przejrzyj i przemyśl co pewien czas swoje zobowiązania na różnych poziomach pracy i życia osobistego:
    • Poziom 0 („bieżnia życia”) – bieżące działania –
      przeglądaj codziennie.
    • Poziom 10 000 stóp – bieżące projekty –
      przeglądaj co tydzień.
    • Poziom 20 000 stóp – bieżące obszary odpowiedzialności –
      przeglądaj co miesiąc.
    • Poziom 30 000 stóp – cele roczne-dwuletnie –
      przeglądaj co kwartał.
    • Poziom 40 000 stóp – cele trzy-pięcioletnie –
      przeglądaj co rok.
    • Poziom 50 000 stóp – wizja kariery, sensu i stylu życia –
      przeglądaj co rok, poważnie zastanów się nad tymi sprawami co kilka lat.