Postanowienia noworoczne? A cóż to takiego? Co jest szczególnego w zmianie daty z 31 grudnia na 1 stycznia? To tylko element dziwacznej rachuby czasu przyjętej przez zachodnią cywilizację.

Jeśli przychodzi mi do głowy coś wartego zrobienia albo świat domaga się czegoś ode mnie, zapisuję to i wrzucam do mojej skrzynki spraw przychodzących. Potem analizuję taką notatkę, decyduję, co zamierzam z tym fantem zrobić, i umieszczam na jednej z moich list (kontekstowej liście Najbliższych Działań, liście Projektów, liście Może Kiedyś lub w terminarzu). I wiem, że sprawa zostanie załatwiona najszybciej, jak to możliwe, na poziomie mojej Bieżni Życia.

W metodzie GTD jest to proces ciągły, niezwiązany z tradycyjnie przyjętymi, sztucznie wyznaczonymi chwilami życia.

Dobre nazwanie zamierzenia bardzo ułatwia jego wykonanie i redukuje skłonność do zwlekania z konkretnymi działaniami. Niektórzy praktycy GTD radzą nazywać projekty stosując szyk rzeczownik, a po nim imiesłów przymiotnikowy bierny, zamiast powszechnie stosowanego szyku czasownik w trybie rozkazującym i rzeczownik. Na przykład:

• stosuj „Garaż uprzątnięty” zamiast „Uprzątnij garaż”
• stosuj „Kontrakt z klientem XYZ podpisany” zamiast „Doprowadź do podpisania kontraktu z klientem XYZ”

Podobno zapisanie zamierzenia w taki sposób, jakby zostało już wykonane, lepiej nastraja nasz mózg do działania.

Jednym ze skutków stosowania metody GTD jest pozbycie się dręczącego poczucia, że być może jest coś, co powinienem w tej chwili robić, a nie robię, bo zapomniałem. W GTD wszystkie moje zamierzenia mam spisane i uporządkowane na odpowiednich listach kontekstowych, więc jeśli czegoś nie robię w danej chwili, to wiem, że świadomie podjąłem taką decyzję i nie jest to dziełem przypadku lub zapomnienia.

TesTeq – Krzysztof Wysocki