Kategoria: x-lektury

A kiedy ja zacznę umierać?

Oto najpiękniejsza, prawdziwa historia o dawaniu, jaką znam, opowiedziana mi przez Jacka Kornfielda ze Spirit Rock Meditation Center w Woodacre. Pewien ośmioletni chłopiec miał młodszą siostrę, która zachorowała na białaczkę. Powiedziano mu, że bez transfuzji krwi dziewczynka niebawem umrze. Rodzice wytłumaczyli mu, że prawdopodobnie jego krew jest odpowiednia, więc mógłby zostać dawcą, i poprosili, żeby zgodził się na odpowiednie badania analityczne. Przypuszczenia potwierdziły się – krew ośmiolatka nadawała się do zabiegu, zatem rodzice poprosili go, żeby oddał siostrze pół litra swojej krwi, ponieważ jest to jej jedyna szansa na przeżycie. Chłopiec oświadczył, że musi to przemyśleć.

Następnego ranka wszedł do pokoju rodziców i powiedział, że zgadza się oddać swoją krew. Pojechali więc do szpitala, gdzie położono go przy sześcioletniej siostrze i oboje podłączono do aparatury do przetaczania krwi. Pielęgniarka pobrała krew i zaczął się proces wpompowywania jej do krwiobiegu dziewczynki. Chłopiec leżał cicho i spokojnie na sąsiednim łóżku. Po pewnym czasie do gabinetu zajrzał lekarz, żeby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku. Usłyszawszy ruch, chłopiec otworzył oczy i spytał: „Panie doktorze, a kiedy ja zacznę umierać?” – Anne Lamott „Bird by Bird” (205)

Człowiek z kompasem

Dobra literatura polega na tym, że jednym okiem patrzymy na dobrego bohatera (lub bohaterów), a drugim z fascynacją przyglądamy się złym, którzy nierzadko okazują się znacznie bardziej interesujący. Intryga wiedzie tych wszystkich ludzi (i nas razem z nimi) w ostępy ciemnego lasu, gdzie na przekór wszystkim przeciwnościom spotykamy kobietę lub mężczyznę z kompasem, który wciąż prawidłowo wskazuje północ. To cud. To coś, co zawsze nas zadziwia. Ten snop światła, a czasami tylko migotanie, jednocześnie definiuje i stawia tamę ciemności. – Anne Lamott „Bird by Bird” (106)

ABDCE opowiadania

Oto pięć elementów (autorstwa Alice Adams) tworzących szkielet dobrego opowiadania, które w swojej książce „Bird by Bird” przytacza Anne Lamott (62):

  1. Action – opowiadanie zaczyna się od wydarzeń, które przyciągną uwagę czytelnika i wzbudzą w nim chęć przeczytania całości.
  2. Background – potem następuje przybliżenie czytelnikowi bohaterów opowiadania, ich wzajemnych stosunków i istotnych wydarzeń, które miały miejsce wcześniej.
  3. Development – służy budowaniu wiedzy czytelnika o bohaterach oraz rozwojowi akcji. Wątki się mieszają i plączą, ujawniają się konflikty i rośnie napięcie.
  4. Climax – jest momentem, w którym następuje rozładowanie napięcia i dla głównych bohaterów świat już nie jest taki sam, jak przedtem.
  5. Ending – stanowi podsumowanie wiedzy czytelnika o tym, co się stało, jakie pozostawiło ślady i co to wszystko mogło oznaczać.