Rok: 2008

20 szkodliwych nawyków

  1. Dążenie do zwycięstwa w każdej dziedzinie i za wszelką cenę.
  2. Wtrącanie do wszystkiego swoich trzech groszy.
  3. Osądzanie i mierzenie wszystkich swoją miarą.
  4. Sarkastyczne i złośliwe, niby-dowcipne komentowanie.
  5. Notoryczne zaczynanie wypowiedzi od „nie”, „ale” i „jednak”.
  6. Demonstrowanie na każdym kroku swojej wyższości.
  7. Wykorzystywanie emocji (na przykład złości) w zarządzaniu.
  8. Skłonność do czarnowidztwa.
  9. Zatajanie informacji w celu uzyskania przewagi.
  10. Nieumiejętność doceniania osiągnięć bliźnich.
  11. Domaganie się nienależnego uznania.
  12. Stosowanie wymówek.
  13. Obwinianie przeszłości za obecny stan rzeczy.
  14. Faworyzowanie i nierówne traktowanie bliźnich.
  15. Nieumiejętność przyznania się do błędu.
  16. Nieumiejętność słuchania.
  17. Nieokazywanie wdzięczności.
  18. Zabijanie posłańca przynoszącego złe wiadomości.
  19. Obwinianie wszystkich, tylko nie siebie.
  20. Bezwzględna obrona własnego „ja” polegająca na przedstawianiu swoich wad jako zalety.

Marshall Goldsmith „What Got You Here Won’t Get You There” (40-41)

Dysonans poznawczy

[Dysonans poznawczy] polega na braku połączenia pomiędzy tym, w co wierzymy, a tym, czego doświadczamy lub co widzimy w rzeczywistości. Podstawy teoretyczne tego zjawiska są proste. Im bardziej wierzymy, że coś jest prawdą, tym trudniej nam uwierzyć, że prawdziwe jest twierdzenie przeciwne. Nawet wobec oczywistych dowodów świadczących o tym, że jesteśmy w błędzie. Na przykład jeśli wierzysz, że twój kolega z pracy Wojtek jest palantem, wszystkie jego działania będziesz przepuszczał przez filtr swoich przekonań. Niezależnie od tego, co Wojtek zrobi, ujrzysz to przez pryzmat potwierdzający, że jest palantem. Nawet wtedy, gdy nie da się nic zarzucić jego postępowaniu, uznasz to jedynie za wyjątek od reguły mówiącej, że Wojtek to palant.

Marshall Goldsmith „What Got You Here Won’t Get You There” (24)