To, kim jestem i co osiągnąłem w życiu, w olbrzymim stopniu zawdzięczam mojej Mamie. Tacie też, ale z Mamą spędziłem większość swojego dzieciństwa, ponieważ mój Tata przede wszystkim żył swoją pracą. A właściwie swoją pracą i radością z sukcesów swojego syna.

Myślę, że najważniejszym darem, jaki otrzymałem od Mamy, było partnerstwo. Od najmłodszych lat traktowała mnie na tyle poważnie, na ile pozwalały na to moje możliwości intelektualne. Zawsze usiłowała uzyskać moją akceptację dla konkretnych działań, a nie robić coś wbrew mojej woli. W większości przypadków jej talent polityczny zapewniał przyjęcie przeze mnie jej propozycji, ale zawsze miałem satysfakcję z udziału w rodzinnym procesie decyzyjnym.

Innym przejawem tego partnerstwa było aktywne wspieranie moich pomysłów i życiowych eksperymentów. Nie z łaski czy przymusu, ale z autentycznej radości uczestniczenia w moich pierwszych krokach. I ich ubezpieczania. Wiedziałem, że mogę liczyć na konstruktywną krytykę i radę, ale decyzję będę musiał podjąć sam i wziąć za nią odpowiedzialność.

Dziękuję Ci za to, Mamo.

I za to, że pozwoliłaś mi eksperymentować z przyborami do golenia mojego Taty i zrobiłaś to wspaniałe zdjęcie! :-)