Tag: lektury

Miłość nie polega na kupowaniu rzeczy

Na dzisiejszą, poświąteczną okazję przygotowałem cytat z najnowszej książki Leo Babauty i Courtney Carver „Clutterfree” („Odbałaganione”) dotyczący kwestii podchoinkowych (i nie tylko) prezentów:


Co zrobić z podarunkami?

Twoja osobista sprawność w dziedzinie ochrony swojego świata przed niepotrzebnymi rzeczami i usuwania tego, co przez lata się nagromadziło, nie wystarcza w sytuacji, kiedy jesteś obdarowywany przez innych. Otrzymywanie prezentów w związku z jakąś okazją, a często i bez niej, jest istotną, rodzącą bałagan i niełatwą do załatania nieszczelnością w systemie.

Szczerze mówiąc, stanowi to trudny do rozwiązania problem, który w dużej mierze pozostaje poza twoją kontrolą, choć jest parę rzeczy, które możesz zrobić, aby powstrzymać tę zalewającą cię rzekę niechcianych podarunków.

Przygotuj się do regularnych, długofalowych działań i do tego, że nie zawsze spotkasz się ze zrozumieniem. Będziesz musiał wykazać wiele cierpliwości oraz zrozumienia, że ludzie obdarowują cię nie ze złości, ale z miłości. A to przecież jest niezwykłym darem niebios.

Oto nasze rady:

  • Zacznij o tym rozmawiać z przyjaciółmi, rodziną i współpracownikami. Z każdym, kto mógłby chcieć dać ci jakąś rzecz. Opowiedz im o swoim dziele odbałaganiania własnego życia, dlaczego jest to dla ciebie ważne i jak chcesz zmieniać swoje nawyki, aby pozostać odbałaganionym.
  • Zaproponuj im umowę, że nie będziecie obdarowywać się rzeczami. To może być czasami drażliwy temat, ale jeżeli okażesz pozytywne nastawienie i nie dasz im do zrozumienia, że robili coś, co ci się nie podobało, ich uczucia nie zostaną zranione. Okaż wdzięczność za dotychczasowe prezenty i po prostu wytłumacz im, że starasz się zminimalizować swój stan materialnego posiadania.
  • Zasugeruj alternatywne formy podarunków dla was i dla waszych dzieci. Dobre pomysły to finansowanie wspólnych wypraw, zakup standardowych towarów codziennego użytku, bonów do kin, restauracji, klubów odnowy biologicznej, myjni samochodowych itp.
  • Dobrze jest też porozmawiać o tym, że miłość nie polega na kupowaniu rzeczy. Ludzie przyzwyczaili się do okazywania swoich uczuć za pomocą kupowania prezentów. Ale jest wiele innych sposobów wyrażania miłości – na przykład wspólne spędzanie czasu. Podziel się swoimi pomysłami w tym zakresie.
  • Zaproponuj wzajemną wymianę rzeczy, których ty, twoja rodzina i twoi przyjaciele chcieliby się pozbyć. Zorganizuj internetowe forum wymiany, w ramach którego każdy będzie mógł zgłosić to, co mu jest niepotrzebne, zamiast obdarowywać kogoś kolejnym niechcianym prezentem.
  • Jeśli ludzie nadal będą cię obdarowywali, grzecznie dziękuj i okazuj wdzięczność, ale nie rezygnuj z dyskusji na temat istoty bałaganu, gromadzenia rzeczy i dawania prezentów. Staraj się nadawać tym rozmowom ton pozytywny i wolny od jakichkolwiek oskarżeń.
  • Po kilku miesiącach takich rozmów wyślij do wszystkich oficjalny komunikat, w którym ogłosisz, że choć doceniasz wszystkie otrzymywane podarunki, od tej chwili wprowadzasz nową zasadę, na mocy której każdy prezent będziesz przekazywał na rzecz organizacji dobroczynnych. Większość ludzi zrozumie, skąd ten pomysł, i zacznie poważnie traktować zmiany, jakich dokonujesz w swoim życiu.

Niektórzy zaczną cię traktować jak odmieńca, ale nie ma w tym nic złego. Pogadają trochę, a potem zaczną cię akceptować takim, jakim jesteś. To nic zdrożnego być osobą, która nie chce mieć tego, co jest jej niepotrzebne.


11 prawd o życiu, o których zapomnieli powiedzieć ci w szkole

Sformułowanie poniższych jedenastu prawd o życiu przypisuje się Billowi Gatesowi, ale tak naprawdę wywodzą się one z książki „50 Rules Kids Won’t Learn in School: Real-World Antidotes to Feel-Good Education” Charlesa Sykesa. Oto one:

  1. Życie nie jest sprawiedliwe. Zapamiętaj to raz na zawsze.
  2. Świat nie dba o twoje poczucie własnej wartości. Zdobędziesz je, gdy coś osiągniesz.
  3. Nie zapłacą ci 20 tysięcy miesięcznie w pierwszej pracy. Nie zostaniesz też od razu wiceprezesem i nie dostaniesz służbowego samochodu. Musisz na to zasłużyć.
  4. Uważasz, że któryś z twoich nauczycieli jest zbyt ostry? Zmienisz zdanie, gdy zastąpi go w pracy ambitny szef.
  5. Odwracanie hamburgerów na patelni nie uwłacza twojej godności. Twoi dziadkowie nazywali tę czynność inaczej – była dla nich okazją.
  6. Jeśli nabałaganisz, nie zwalaj winy na swoje trudne dzieciństwo. Przestań biadolić i zapamiętaj tę nauczkę.
  7. Zanim się urodziłeś, twoi rodzice nie byli takimi nudziarzami. Stali się nimi, płacąc za ciebie rachunki, piorąc twoje ubrania i słuchając twoich przechwałek. Zanim więc ruszysz ratować naszą planetę przed skutkami ich destrukcyjnej działalności, najpierw posprzątaj w swojej szafie.
  8. Szkoła wyrównuje szanse gwiazd i niedorajd, życie nie. W szkole, jeśli obijałeś się przez poprzednie miesiące, możesz liczyć pod koniec roku na „wyciąganie za uszy”. Zapomnij o tym w dorosłej rzeczywistości.
  9. Życie nie dzieli się na semestry. Nie ma też długich, letnich wakacji. Niewielu pracodawcom zależy na tym, żeby pomóc ci znaleźć twoje prawdziwe JA. Musisz sam wygospodarować czas na te poszukiwania.
  10. Świat pokazywany w serialach telewizyjnych to FIKCJA. W rzeczywistości ludzie nie przesiadują swojego życia w kawiarni, lecz zasuwają przez 10 godzin w pracy, a potem zmęczeni wracają do domu, gdzie czeka na nich góra naczyń do pozmywania.
  11. Bądź miły dla kujonów. Kiedyś pewnie będziesz pracował dla jednego z nich…

Jak zostać celebrytą?

Tim Ferriss to mistrz marketingu. Co sprzedaje? Własną osobę. Wykonuje na sobie eksperymenty z dziedziny „jak zostać celebrytą w kolejnej, popularnej dyscyplinie lajfstajlowej”.

Zaczął od „4-godzinnego tygodnia pracy”, gdzie przedstawił metodę automatyzacji swojej pracy i swojego życia, pozwalającą ograniczyć własne zaangażowanie do owych czterech godzin tygodniowo. Co zrobił z wygospodarowanym czasem? Pobił rekord Guinnessa w tangu argentyńskim i został mistrzem chińskiej odmiany kickboxingu.

Później opublikował „4-godzinne ciało”, stając się autorytetem w dziedzinie doprowadzania ludzkiej sylwetki do perfekcji. W międzyczasie udostępnił swój absolutnie skuteczny system nauki dowolnego języka obcego w 3 miesiące do poziomu umożliwiającego normalne funkcjonowanie wśród „tubylców”.

Trzecie dzieło Tima Ferrissa – „4-godzinny szef kuchni” – zawiera nie tylko przepisy kulinarne, ale także odkrywa tajemnicę jego niezwykłych sukcesów.

Jest nią DiSSS – 4-etapowy (jakżeby inaczej – 4 to jego szczęśliwa liczba) system nauki wszystkiego:

  1. Dekonstrukcja – „Od jakich podstawowych jednostek wiedzy (klocków LEGO) należy rozpocząć zgłębianie danej dziedziny?”
  2. Selekcja – „Na których 20% z tych podstawowych jednostek wiedzy należy się skupić, aby osiągnąć 80% pożądanego efektu?”
  3. Sekwencja – „W jakiej kolejności należy przyswajać podstawowe jednostki wiedzy?”
  4. Stawka – „Jakimi konsekwencjami należy sobie zagrozić, aby zmotywować się do wytrwania w nauce?”

Czyż to nie proste? Proste! Więc co cię jeszcze powstrzymuje przed rozpoczęciem celebryckiej kariery?

Czas to nie pieniądz

Ludzie mówią „czas to pieniądz”, chcąc podkreślić wagę upływających chwil, jednak porównanie to może skłaniać do całkiem fałszywych wniosków.

Czas to nie pieniądz, ponieważ:

  • Nie musisz go zarabiać. Codziennie rano budzisz i – proszę – masz kolejne 24 godziny do wykorzystania. Tylko od ciebie zależy, czy spożytkujesz je mądrze, czy bezpowrotnie przetracisz.
  • Nie możesz go od nikogo pożyczyć. Nawet na wysoki procent. Nie możesz zatem się zadłużyć.
  • Nie możesz go odłożyć na czarną godzinę. Każdą chwilę musisz wykorzystać wtedy i tylko wtedy, kiedy nadeszła jej pora.
  • Nikt nie może ci go ukraść. Oczywiście niektórzy ludzie będą starali się to robić, ale wystarczy krótkie „NIE”, żeby ich zamiary spaliły na panewce.
  • Jest dostępny dla każdego. Niezależnie od tego, czy jesteś bogaty czy biedny, mądry czy głupi, wykształcony czy nie, dostajesz codziennie nowe, nieużywane 24 godziny. Ani mniej, ani więcej.
  • Nie jest pamiętliwy i mściwy, nie osądza twojego postępowania. Codzienna dostawa czasu nie zależy od tego, co zrobiłeś z poprzednią. Nie ma nagrody, ale nie ma i kary. Geniusz nie dostaje w uznaniu zasług dwudziestej piątej godziny, ale głupiemu też nikt nie zabierze marnowanych minut. Może to się wydawać niesprawiedliwe, ale stanowi także olbrzymią szansę. W każdej chwili masz szansę zacząć działać mądrze, a nie głupio – czas się nie zdziwi i nie będzie miał nic przeciwko temu.

Zastanów się zatem, jak ty wykorzystujesz ten unikalny strumień niepowtarzalnych chwil serwowanych ci za darmo przez wszechświatową czasodajnię.

Wpis inspirowany fragmentami książki „How to Live on 24 Hours a Day” Arnolda Bennetta.