Drodzy Czytelnicy!

Dziękuję Wam za to, że

• jesteście;
• tak szczodrze odpowiedzieliście na moje wczorajsze pytanie o formułę tego blogu;
• pokazaliście mi, że to, co robię, jest komuś potrzebne;
• zadziwiliście mnie spostrzeżeniem, że regularność ukazywania się wpisów w blogu może być inspirująca;
• po raz kolejny przekonałem się, że otaczający mnie ludzie są wspaniali i pozytywnie nastawieni do świata;
• daliście mi siłę do dalszego pielęgnowania i rozwijania „BIZNESU BEZ STRESU”.

Dość często w swoim blogu zamieszczam wpisy będące w dużej mierze tłumaczeniem wartościowych materiałów, które znalazłem w różnych miejscach naszej globalnej wirtualnej wioski. Paweł Wimmer uważa, że „zdecydowana większość sieciowych reporterów nie odrabia pracy domowej, a tylko wrzuca informacje na zasadzie ‚podaj dalej'”.

Ta opinia zakolegowała się w moim umyśle z narastającymi wątpliwościami, czy codzienne wpisy nie przyczyniają się do spłycenia zawartości bloga i nadania mu cech pobieżności.

Co mi radzicie?

1. Codziennie muskać różne tematy, w dużej mierze zasłyszane tu i ówdzie?
2. Dwa-trzy razy w tygodniu zgłębiać ciekawe zagadnienia związane z GTD oraz drogami prowadzącymi do szczęśliwego, bezstresowego życia?