Moja mama była bardzo kreatywną osobą. Niestety władza ludowa ograniczyła jej możliwości twórczego rozwoju. Całą swoją kreatywność skupiła więc na mnie. A ja kontynuowałem jej dzieło, kiedy na świat przyszły moje dzieci. „Narażałem” je na nietuzinkowe wyzwania intelektualne, z których jednym był szpinak.

Ale nie, nie do jedzenia, tylko do gry w polskie przysłowia. Zabawa polegała na takiej modyfikacji popularnych mądrości ludowych, żeby występowało w nich słowo „szpinak”. Oto wybrane przykłady twórczości mojej córeczki:

1. Szpinak z wozu, koniom lżej!
2. Gdzie diabeł nie może, tam szpinak pośle!
3. Niedaleko pada szpinak od jabłoni!
4. Nie chwal szpinaku przed zachodem słońca!
5. Nie taki szpinak straszny, jakim go malują!
6. Jeden szpinak wiosny nie czyni!
7. Stary szpinak nie rdzewieje!
8. Gdzie kucharek sześć, tam nie ma szpinaku!
9. Im dalej w las, tym więcej szpinaku!
10. Moja babka jego babce podawała szpinak w czapce!
11. Trafiła kosa na szpinak!
12. Lepszy wróbel w garści niż szpinak na dachu!

I kilka moich:

1. Mądry Polak po szpinaku!
2. Bez pracy nie ma szpinaku!
3. Nie ma tego złego, co by na szpinak nie wyszło!
4. Jak nie urok, to szpinak!
5. Zgoda buduje, szpinak rujnuje!
6. Nie ma dymu bez szpinaku!
7. Co dwa szpinaki, to nie jeden!
8. Czas to szpinak!
9. Szpinak ma krótkie nogi!
10. Robota nie szpinak, nie ucieknie!
11. Szpinak to pierwszy stopień do piekła!
12. Człowiek strzela, Pan Bóg szpinak nosi!

Oprócz prostych, szpinakowych podstawień można też się bawić w komponowanie nowych przysłów z fragmentów tych istniejących. Tak jak zrobili to kiedyś twórcy kultowego filmu „Nie ma róży bez ognia”. Dla mnie szczytowym osiągnięciem w tej dziedzinie jest:

1. Kto rano wstaje, ten leje jak z cebra!

Jakże głęboką prawdę o życiu niesie ta niezwykła mądrość!

To tyle na dzisiaj, bo komu w drogę, temu szpinak! :-)

• a-propos