Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku życzę Ci, żebyś jak najrzadziej przewracał oczami – szczególnie podczas wszelkiego rodzaju spotkań rodzinnych i biznesowych. Możesz być znudzony, zirytowany albo załamany tym, co słyszysz, ale ostentacyjne okazywanie tych uczuć jest po prostu nieopłacalne. Zwłaszcza w stosunku do osób, których nie chcesz wykreślić ze swojego życia. Co zatem zrobić, żeby nie przewracać oczami?

Mówią, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Z pewnością, jeśli jest nią wścibstwo. Natomiast ciekawość rozumiana jako okazywanie zainteresowania swojemu rozmówcy to zupełnie inna para kaloszy. Właśnie ten rodzaj ciekawości stanowi rozwiązanie problemu przewracania oczami.

Zacznijmy od przypadku, kiedy podczas wieczerzy wigilijnej twój wujek z wypiekami na twarzy ogłasza jakąś prawdę objawioną, która dla ciebie jest tak oczywista, że aż zęby bolą. Mógłbyś przewrócić oczami i powiedzieć „Przecież to wszyscy wiedzą!” albo „Już dziesięć lat temu czytałem o tym w Polityce!”. Ale po co? Żeby pokazać swoją wyższość? Jakie to małe!

Znacznie lepiej posłużyć się ciekawością. Można to zrobić na różne sposoby – na przykład:

• wyraź ciepłą aprobatę: „Co racja, to racja! Też tak sądzę. Warto o tym pamiętać!” albo „Bez dwóch zdań! Wspaniale, że w tej sprawie myślimy tak samo!”;
• zgódź się z wypowiedzią: „Dobrze powiedziane – nic dodać, nic ująć!”;
• okaż entuzjazm: „Dokładnie! Czyż to nie fascynujące?”;
• poproś o uzupełnienie: „Bez wątpienia! Dlaczego według wujka jest to takie ważne?” albo „To ważne! Jak na co dzień wujek wykorzystuje to spostrzeżenie?”;
• uzupełnij: „W pełni się zgadzam! I przypomina mi to… (tu wstaw jakąś kojarzącą ci się z tematem anegdotę)”;
• doceń: „Świetnie, że o tym wujek wspomniał – to taka fundamentalna prawda!”.

Trudniejszym przypadkiem jest sytuacja, kiedy wujek wygłasza androny, z którymi nie sposób się zgodzić. Ale i tu, stosując ciekawość, możesz uniknąć przewracania oczami – na przykład:

• poproś o wyjaśnienie: „Co właściwie wujek chciał przez to powiedzieć?”;
• skup się na punkcie widzenia rozmówcy: „Co skłoniło wujka do powiedzenia tego, co wujek powiedział?”;
• spróbuj uszczegółowić: „Czy wujek może podać jakiś przykład?”;
• wysonduj intencję: „Do czego wujek zmierza?”;
• wysonduj emocje: „Czy to wujka denerwuje?”;
• wysonduj wartości: „Co według wujka jest istotą problemu?”;
• zastosuj słuchanie refleksyjne, które polega na próbie zrozumienia bez osądzania: „Widzę, że to dla wujka bardzo ważne. Dlaczego?”.

Powyższe riposty oczywiście nie wyczerpują tematu, a w szczególności nie obejmują odpowiedzi na najbardziej drażliwe „zaczepki”. Na nie należy zareagować ostrzej, ale też bez przewracania oczami. Dlaczego? Ponieważ przewracanie oczami niczego tak naprawdę nie załatwia. Psuje jedynie atmosferę i jest nieudolną próbą postawienia siebie ponad pozostałymi osobami.

Podsumowując, jeszcze raz z okazji Świąt i Nowego Roku, a także bez okazji życzę Ci nieprzewróconych oczu!

* * *

Jeśli podobał ci się ten artykuł

albo

• a-propos