Rok: 2012

Sikanie na dworcu

Pięknie prezentują się, świeżo wyremontowane na Euro 2012, warszawskie dworce kolejowe. Wszystko lśni, błyszczy i pachnie. Nawet toalety są tam na europejskim poziomie.

Na dworcu Warszawa Wschodnia przyjemność zwiedzenia takowego przybytku kosztuje dwa pięćdziesiąt. Opłatę pobiera przy wejściu Pani Menedżer d/s Pobierania Opłat Przy Wejściu.

Na dworcu Warszawa Centralna jest nowocześniej: wrzuca się dwa złocisze do automatu, który odblokowuje kołowrotek wpuszczający. Oczywiście tylko wtedy, gdy kołowrotek wypuszczający wypuścił już odpowiednią liczbę osób i w środku nie ma nadmiaru przebierających nogami klientów.

Dlaczego o tym piszę? Dlatego, że sądzę, iż w interesie PKP jest ułatwianie ludziskom dostępu do kibelka, a nie sugerowanie im, że mogą szybciej i wygodniej oznaczyć teren za darmo, tam gdzie wzrok kamer monitoringu nie sięga. Przykład takiego pragmatycznego zachowania dał ostatnio podróżnym jeden z pracowników kolei, który został przyłapany na gorącym uczynku na peronie Dworca Centralnego i stracił pracę. A może po prostu nie miał przy sobie drobnych?

Rozumiem oczywiście, że utrzymanie tych pięknych toalet kosztuje, ale czyż większym kosztem wizerunkowym nie jest smród, do wytwarzania którego skłaniają ludzi bariery dostępu do przybytków ulgi i zadumy?

Zarządcy dworców lotniczych czy stacji benzynowych już dawno to zrozumieli. Czy jest jakaś szansa, że ta rewelacyjna i rewolucyjna innowacja zakiełkuje w głowie Prezesa PKP d/s Wychodków?

Być może źle adresuję te żale i problem nie dotyczy PKP, lecz wydzielonej w okresie przekształceń, niezależnej spółki PKP-WC, której wynik działalności nie zależy od zapachu na dworcach, lecz od ilości kasy w kasie?

Być może… Ale co mnie to, w gruncie rzeczy, obchodzi?

Żądam prawa do darmowego sikania na dworcach i taki postulat wypiszę sobie na plakatach wyborczych!

GPS z GTD

Wszystko wskazuje na to, że zainstalowany w moim samochodzie system nawigacji satelitarnej stosuje metodę GTD (Getting Things Done) Davida Allena do realizacji zadań, które przed nim stawiam.

Kiedy zapisuję nowy punkt docelowy, system nawigacji umieszcza go na swojej liście Może Kiedyś.

Kiedy postanawiam pojechać do jakiegoś punktu docelowego, system nawigacji przenosi go z listy Może Kiedyś na listę aktywnych Projektów i określa:

  • Pożądany Rezultat: samochód dotarł do celu podróży.
  • Najbliższe Działanie: na przykład „za 200 metrów skręt w lewo”.

System nawigacji działa w dwóch kontekstach:

  • @postój – kiedy samochód się nie porusza i można odpocząć;
  • @jazda – kiedy samochód się porusza i należy, zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą, udzielać kolejnych wskazówek.

Najważniejsze jest jednak to, że system nawigacji skupia się w danym momencie tylko na jednym: na Najbliższym Działaniu polegającym na udzieleniu precyzyjnej wskazówki dotyczącej najbliższego manewru, który należy wykonać. Nie próbuje mi zamieszać w głowie planem całej podróży.

A jeśli nie zastosuję się do rady i pojadę w inną stronę, system nawigacji nie narzeka, tylko tworzy nowy plan podróży dostosowany do nowych okoliczności i powraca do udzielania mi optymalnych wskazówek.

Pragmatyzm GTD w czystej postaci!

Zwrot w biznesie

W żeglarstwie zwrot służy do zmiany kursu. Czasem jest wymuszony przez kształt akwenu, czasem przez zmianę kierunku wiatru, czasem pozwala uniknąć kolizji z innym jachtem, a czasem służy jedynie rozrywce lub ćwiczeniu umiejętności sternika i załogi. Choć bywa ryzykowny (szczególnie zwrot przez rufę), w większości przypadków przybliża łódź do celu rejsu. Ale nie zawsze. Bo zwrot jest tylko hipotezą, którą sternik zweryfikuje dopiero po jego wykonaniu. Wtedy okazuje się, czy był on korzystny, czy wiatr się znowu nie odwrócił i czy nie należy czym prędzej ratować się kolejnym manewrem.

Nie inaczej jest w biznesie. Nierzadko występuje sytuacja, kiedy dalsza żegluga pierwotnie wybranym kursem grozi wpłynięciem na mieliznę. Wówczas konieczny jest zwrot, czyli pivot. W swojej książce „The Lean Startup: How Today’s Entrepreneurs Use Continuous Innovation to Create Radically Successful Businesses” Eric Ries definiuje 10 typów zwrotów w biznesie:

  1. Zwrot ku szczegółowi (Zoom-in Pivot) polegający na skupieniu się na jednym z elementów dotychczasowego, złożonego produktu i uczynieniu właśnie jego wiodącym produktem.
  2. Zwrot ku ogółowi (Zoom-out Pivot) polegający na uczynieniu dotychczasowego, prostego produktu jednym z elementów nowego, złożonego produktu.
  3. Zwrot ku innej grupie klientów (Customer Segment Pivot) polegający na redefinicji grupy docelowej, do której adresowany jest produkt.
  4. Zwrot ku innej potrzebie klientów (Customer Need Pivot) polegający na redefinicji (identyfikacji bardziej palącego) problemu klienta, który może rozwiązać zrepozycjonowany produkt.
  5. Zwrot ku platformie (Platform Pivot) polegający na przejściu od oferowania aplikacji do oferowania platformy umożliwiającej uruchamianie różnych aplikacji (własnych i dostarczanych przez innych producentów).
  6. Zwrot ku innej architekturze biznesu (Business Architecture Pivot) polegający na zmianie oferty z masowej o niskiej marży na ograniczoną o wysokiej marży (lub na odwrót).
  7. Zwrot ku innej formie zarabiania (Value Capture Pivot) polegający na zmianie sposobu, w jaki firma jest wynagradzana za swoje usługi.
  8. Zwrot ku szybszemu wzrostowi (Engine of Growth Pivot) polegający na zmianie strategii rozwoju przedsięwzięcia. Często wiąże się to ze zwrotem ku innej formie zarabiania.
  9. Zwrot ku innemu kanałowi (Channel Pivot) polegający na zmianie kanału dystrybucji oferowanych produktów i usług.
  10. Zwrot ku innej technologii (Technology Pivot) polegający na zmianie środków technicznych służących do wytworzenia oferowanych produktów i usług.

Zasada samuraja

„Najpierw odnieś zwycięstwo, a dopiero potem stawaj do walki.”

Taką zasadą podobno kierowali się samurajowie.

Zastosowanie tego pozornego paradoksu da ci olbrzymią przewagę nad niesamurajami.

Przygotuj się należycie do walki, aby w ten sposób uzyskać pewność siebie i siłę mentalną, które może nie zagwarantują ci wygranej, ale znacząco zwiększą jej prawdopodobieństwo.

Jeśli nie dysponujesz umiejętnościami i wiarą w zwycięstwo, lepiej w ogóle nie stawaj do pojedynku.