Miesiąc: Sierpień 2008

Dobry blog

Merlin Mann sporządził listę właściwości, jakimi – jego zdaniem – powinien się charakteryzować dobry blog:

  1. Dobry blog mówi swoim własnym głosem. Ma autora o konkretnych zainteresowaniach i przekonaniach.
  2. Dobry blog skupia się na obsesjach swojego autora. Tak, autor bloga powinien być pasjonatem spraw, o których pisze.
  3. Dobry blog to iloczyn uwagi i zainteresowań. Jest opowieścią o tym, co i w jakim stopniu przyciągało i przyciąga uwagę autora.
  4. Wpisy w dobrym blogu składają się z akapitów, mają określony styl i formę. Są napisane, a nie wyplute.
  5. Dobry blog nietekstowy (foto, wideo, inna forma przekazu) ma swoją spójną formę i styl.
  6. Dobry blog jest dziwny. Odzwierciedla silne zaangażowanie autora, który nierzadko daje się ponieść emocjom. Dzięki temu dobry blog nie jest nudny, choć bywa kontrowersyjny.
  7. Dobry blog inspiruje czytelnika do rozpoczęcia pisania własnego bloga.
  8. Dobry blog jest efektem nieprzeciętnej determinacji. Jego autor myśli, pracuje i pasjonuje się bardziej niż pozostałe 98% społeczeństwa.
  9. Dobry blog wie, kiedy powinien złamać zasady, które wyznaczyły jego kształt i charakter.

Na podstawie „What Makes for a Good Blog?”.

Jak się nie dołować?

Wiele osób wpada w dołek, porównując się z innymi ludźmi. Jak z tym skończyć?

  1. Wyłap ten moment, kiedy zaczynasz porównywać się z inną osobą. Często robimy to nieświadomie.
  2. Powstrzymaj się. Zaakceptuj myśl, która zakiełkowała w twojej głowie i zajmij się czymś innym (jest tyle spraw godniejszych zainteresowania).
  3. Przywołaj uczucie wdzięczności za to, co masz, za ludzi, których obchodzi twój los, i za to, że dane ci jest żyć na tym świecie.
  4. Skup się na swoich mocnych stronach, a nie na słabościach.
  5. Pogódź się z tym, że nikt nie jest doskonały – nawet ty.
  6. Nie twórz swojej siły, poniżając i osłabiając innych. Niech ich sukcesy budują twoje powodzenie.
  7. Skup się na drodze, którą idziesz. Życie to droga, a nie ring bokserski.
  8. Naucz się kochać, a nie pożądać.

Na podstawie „Life’s Enough: Stop Comparing Yourself to Others”.

5 rad Guya Kawasaki

Guy Kawasaki opublikował właśnie 5 rad dla początkujących przedsiębiorców:

  1. Skup się na przepływach gotówkowych. Firma musi działać, wysokość papierowego zysku jest sprawą drugorzędną.
  2. Codziennie rób jeden krok do przodu. Teoria wielkiego wybuchu sprawdza się tylko w wyjątkowych przypadkach. Oczekiwane owoce najczęściej przynosi systematyczny rozwój biznesu.
  3. Zapuszczaj się w nieznane okolice. Szczęście sprzyja tym, którzy rozglądają się wokół i zaglądają w miejsca omijane przez innych.
  4. Nie słuchaj pseudoekspertów. Jest wielu doradców, którzy nigdy nie praktykowali w dziedzinie, o której wypowiadają się z niezachwianą pewnością. Najpierw będą próbowali zarazić cię swoim pesymizmem, ale potem staną z tobą w pierwszym szeregu, jako ojcowie twojego sukcesu.
  5. Nigdy nie każ komuś robić tego, czego sam byś nie zrobił. Dotyczy to zarówno twoich klientów (nie narzucaj im nieuczciwych bądź niewygodnych reguł współpracy), jak i pracowników (pomyśl, jak zareagowałbyś na polecenie wyjazdu służbowego do Bangladeszu w dniu urodzin twojego syna).

Na podstawie „Five most important lessons I’ve learned as an entrepreneur”.

7 grzechów głównych menedżera

  1. Pycha – myślenie, że wszystko wiesz i robisz najlepiej.
  2. Chciwość – skupianie się na uzyskiwaniu awansów na coraz wyższe stanowiska, a nie na właściwej pracy.
  3. Nieczystość – zatrudnianie długonogich asystentek bez względu na ich kompletny brak kwalifikacji zawodowych.
  4. Zazdrość – pożądanie narożnego biura, laptopa i ludzi, którymi dysponują inni menedżerowie.
  5. Obżarstwo – pochłanianie coraz większej liczby książek i blogów o zarządzaniu bez przyswajania jakiejkolwiek wiedzy.
  6. Gniew – wyładowywanie wściekłości na współpracownikach i podwładnych.
  7. Lenistwo – unikanie pracy i dyskusji o jej wynikach oraz utrzymywanie, że praca w domu pozwala się lepiej skoncentrować (to znaczy bezkarnie uciąć sobie drzemkę i pogapić się w telewizor).

Na podstawie „The 7 Deadly Sins of Managers”.

Oddychanie

Żeby żyć, trzeba oddychać.

Żeby żyć wśród ludzi, trzeba oddychać ich obecnością.

Każdy wdech to skorzystanie z pomocy i przychylności bliźnich.

Każdy wydech to twoja życzliwość i bezinteresowna pomoc okazana innym.

Prawidłowe oddychanie składa się z takiej samej liczby wdechów i wydechów. Od ich intensywności i równowagi zależy twoje samopoczucie.

Nie ograniczaj się do wdechów, bo pękniesz.

Nie ograniczaj się do wydechów, bo zapadniesz się w sobie.

Po prostu oddychaj.