Metoda GTD (Getting Things Done) Davida Allena kładzie duży nacisk na utrwalanie na zewnętrznym, niezawodnym nośniku wszystkiego, co przychodzi ci do głowy. Ze względu na początkowe błędy nomenklaturowe („wyrzuć to z pamięci”, „opróżnij swój umysł”) idea ta budziła u wielu osób sprzeciw: „Jeśli wyrzucę wszystko z mojej głowy, to co w niej zostanie?”. David Allen zwykł w takich sytuacjach odpowiadać, że wolne moce umysłowe można wówczas wykorzystać w działaniach kreatywnych i jako rezerwę służącą do reagowania na niespodzianki i sytuacje nadzwyczajne.

A nie byłoby problemu, gdybyśmy zamiast o „wyrzucaniu z pamięci” mówili o tworzeniu jej niezawodnej i kompletnej kopii zapasowej. O zwalnianiu naszego umysłu z obowiązku pamiętania wszystkich, nawet najdrobniejszych szczegółów każdej sprawy.

Zatem – nie opróżniaj swojego umysłu, lecz twórz i pielęgnuj kopię zapasową jego zawartości.

Podstawowe elementy metody GTD (Getting Things Done) Davida Allena można porównać do domu jednorodzinnego:

• parter to obszar codziennego życia składający się z pokoi symbolizujących poszczególne listy Najbliższych Działań, Kalendarz i listę Czeka-Na;
• pierwsze piętro to miejsce, skąd dobrze widać parter i gdzie są zgromadzone wszystkie aktywne Projekty i związane z nimi materiały;
• strych służy do przechowywania tego, co w nomenklaturze GTD nazywa się Może Kiedyś – rzeczy sezonowych i pomysłów na przyszłość.

Najważniejsze jest, żebyś taki dom GTD:

• lubił (bardzo ważne!);
• czuł się w nim wygodnie;
• darzył zaufaniem;
• miał do niego zawsze dostęp;
• z łatwością utrzymywał w porządku;
• mógł rozbudowywać w miarę potrzeb.

Na podstawie „Building a GTD House” / Kelly Forrister.