Miesiąc: Październik 2008

Wolność

„…wolność znajduje się w odstępie czasu pomiędzy bodźcem a reakcją. Gdy zatrzymujemy się, stajemy się wolni… jeśli nie zdajemy sobie sprawy z takiej możliwości, nie potrafimy się zatrzymać i nie jesteśmy wolni.” – Dmitry Leontiev

Innymi słowy:

„Pomiędzy bodźcem a reakcją istnieje przestrzeń, którą wypełnia twoja wolność wyboru rodzaju tej reakcji. Od tego, co wybierzesz, zależy, czy wyjdziesz naprzeciw swojemu szczęściu, czy też je zlekceważysz.”

Przeszkody

Co robić z napotykanymi przeszkodami?

  1. Unikać. Wiedząc, że 20% wysiłku daje 80% efektu, omijaj szerokim łukiem ścieżki, na których wystąpienie przeszkód jest bardzo prawdopodobne. Wybieraj wygodniejsze drogi, jeśli tylko nie działasz wbrew swoim zasadom.
  2. Usuwać. Jeśli nie da się iść dalej, metodycznie i z pełną determinacją zajmij się usuwaniem przeszkody.
  3. Żyć z nimi. Czasami nie warto kopać się z koniem. Lepiej pogłaskać go i przyzwyczaić się do jego obecności.

Na podstawie „How To Deal With The Obstacles In Your Life: Part 2”.

„Od” czy „do”?

W którym kierunku(*) żyjesz?

„Od” czy „do”?

Ludzie, którzy żyją „od”, cały czas przed czymś uciekają, rzeczywistość ich zaskakuje i muszą bronić się przed jej nieobliczalnością:

  • w szkole siadają w ostatniej ławce i kulą się, gdy nauczyciel podnosi wzrok;
  • w pracy kryją się po kątach, sfrustrowani patrzą, jak ich koledzy robią kariery, i wreszcie zwalniają się, nie mając nic w zanadrzu;
  • przerażeni pojawieniem się na świecie swojego potomka, uciekają w alkohol lub znikają bez wieści.

Ludzie, którzy żyją „do”, sami wyznaczają swoją drogę przez otaczający ich świat, stawiają czoła napotykanym wyzwaniom i nie dają się zbić z pantałyku:

  • w szkole siadają w pierwszej ławce i, zgłaszając się na ochotnika, odpowiadają wtedy, kiedy są najlepiej przygotowani;
  • w pracy chwytają najciekawsze tematy i z pełnym zaangażowaniem doprowadzają je do końca, po drodze przełamując rzeczywiste i urojone bariery; a jeśli chcą zmienić pracę, to wybierają nowego pracodawcę, a nie uciekają od poprzedniego;
  • są świadomymi i zaangażowanymi rodzicami, gotowymi poświęcić wiele czasu, żeby wychować swoje dziecko na podobnego im człowieka.

Zastanów się więc, w którym kierunku żyjesz.

I pamiętaj: zawsze jest czas, żeby zmienić kierunek i zacząć żyć „do”.

(*) uprzedzając ataki fizyków-purystów, informuję, że świadomie zapytałem „w którym kierunku żyjesz?”, a nie „jaki jest zwrot twojego życia?”. Mówienie o „kierunku życia” jest bardziej zrozumiałe od poprawnego naukowo rozprawiania o „zwrocie życia”.